Skip to content

Mutacja PHD2 i wrodzona erytrocytoza z Paraganglioma ad 5

2 miesiące ago

669 words

Wyniki podano w procentach aktywności lucyferazy zgłoszonej do renilla. Ilość transfekowanego HA-PHD2 oznaczono ilościowo za pomocą immunoblotingu z przeciwciałem anty-HA. Konsekwencje zmiany aminokwasu analizowano za pomocą programów komputerowych, a strony internetowe PolyPhen i Panther przewidywały, że zaobserwowane zmiany będą miały negatywny wpływ na funkcję białka. H374 jest wysoce konserwatywną pozostałością, obecną w różnych formach życia (od robaków przez muchy do ludzi), a nawet prokariotycznymi patogenami (Figura 3A). Hydroksylazy proliny są to dioksygenazy zależne od Fe2 + i 2-oksoglutaranu, a aminokwas H374 jest jedną z trzech krytycznych reszt koordynujących wiązanie jonów Fe2 + (Figura 3B) .14
Wpływ mutacji H374R na aktywność PHD2 oceniano za pomocą testu transkrypcji reportera. Podjednostki HIF-. (1. lub 2.) były koeksprymowane z genem lucyferazy kierowanym przez elementy reagujące na niedotlenienie z genu promotora erytropoetyny. Dodatek PHD2 typu dzikiego spowodował zależne od dawki zahamowanie indukowanej przez HIF-. genu reporterowego, podczas gdy odpowiedź na mutant H342R PHD2 była upośledzona. Na immunoblotach stosowanych do monitorowania ekspresji białka PHD2, w odniesieniu do równoważnych ilości transfekowanego plazmidu, białko typu dzikiego kumulowało się do poziomu, który był wyższy niż poziom zmutowanego białka, co sugeruje, że zmutowane białko jest niestabilne (Figura 3C). Aby uwzględnić ten efekt, ilości transfekowanego plazmidu dostosowano tak, aby uzyskać równoważne ilości białka. Przy tej korekcie potwierdzono osłabioną aktywność mutanta H374R – stosunek aktywności lucyferazy i renilii PHD2 typu dzikiego był średnio 2,5 razy większy niż dla mutanta PHD2 (Figura 3D, która pokazuje wyniki uzyskane dla HIF-2., takie same wyniki zaobserwowano dla HIF-1.). Efekt ten nie był ograniczony do elementów reagujących na erytropoetynę, ponieważ uzyskano go również z genem reporterowym lucyferazy pod kontrolą elementów reagujących na niedotlenienie z promotora naczyniowego czynnika wzrostu śródbłonka (dane nie przedstawione).
Dyskusja
Szlak PHD2-VHL-HIF-2. odgrywa kluczową rolę w erytropoezie; częściowe przerwanie ścieżki może powodować erytrocytozę, podczas gdy drastyczne zmiany w szlaku wiążą się z rozwojem nowotworów.11,15-17 Mutacje linii płciowej w genie PHD2 odnotowano u pacjentów z rodzinną erytrocytozą, ale nie w skojarzeniu z nowotworami.8-11 Opisujemy tutaj pacjenta z nowo odkrytą mutacją PHD2, który jako pierwszy przedstawił wyizolowaną erytrocytozę, a następnie stwierdzono, że ma nawracającego paragangliomę. Analiza guza wykazująca utratę heterozygotyczności z udziałem PHD2 typu dzikiego sugeruje, że PHD2 może działać jako gen supresorowy guza. Aktywność przeciwnowotworowa PHD2 była ostatnio oskarżana w sporadycznych komórkach raka trzonu macicy i liniach komórkowych.18,19 Procesy onkogenne wywołane utratą PHD2 są nieznane, ale mogą obejmować szlaki niezależne od HIF, ponieważ aminokwas H374 enzymu jest część wysoce konserwatywnego rdzenia katalitycznego, który jest obecny nawet w prokariotycznych patogenach, które nie posiadają HIF. Ponieważ opisywany tutaj mutant H374R zaburza regulację w dół HIF przez PHD2, i biorąc pod uwagę, że paraganglioma są wysoce unaczynionymi guzami, zmiana szlaku PHD2-HIF może przyczynić się do wzrostu zwłóknienia Do 25% przyzwojaków jest dziedzicznych i związanych jest głównie z mutacjami linii zarodkowej w genach SDHB, SDHD i VHL lub protoonkogenem RET.20,21. Nasza praca sugeruje, że PHD2 jest genem kandydującym zaangażowanym w rozwój paraganglioma i że status mutacji należy badać w rodzinach z niezidentyfikowanymi zmianami genetycznymi w guzie.
Z klinicznego punktu widzenia ważne jest, aby wskazać, że nosiciele mutacji heterozygotycznej PHD2 linii zarodkowej, którzy zostali opisani w literaturze, są młodsi niż nasz pacjent w momencie rozpoznania przyzwojaka (43 lata). Jedynym wyjątkiem jest 54-letni pacjent z nadciśnieniem; przypadek ten mógł być spowodowany wydzielaniem katecholaminy z błędnie rozpoznanego zespołu przyzwojowego10. Zalecamy ścisłą obserwację nosicieli mutacji PHD2 linii zarodkowej, ponieważ ryzyko ich wystąpienia może być nieprawidłowo podwyższone. Ponadto obecnie opracowywane są modele przedkliniczne z inhibitorami hydroksylazy prolilowej w celu skorygowania niedokrwistości. Potencjalny efekt onkogenny tego hamowania powinien zostać oceniony przed uwzględnieniem podejścia do stosowania terapeutycznego.3,22
[patrz też: Rekrutacja it, rekrutacja specjalistów it, doradztwo personalne it, dentysta olsztyn, implanty zielona góra ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta olsztyn implanty zielona góra Rekrutacja it, rekrutacja specjalistów it, doradztwo personalne it