Skip to content

Kontrolowana próba oleju z ryb w nefropatii IgA ad

2 tygodnie ago

66 words

Od czerwca 1988 r. Do marca 1991 r. Suplement oleju rybnego (MaxEPA, Seven Seas Health Care, Hull, Wielka Brytania) podawano w dawce 6 kapsułek żelatynowych miękkich 2-gramowych dwa razy dziennie, co dawało 1,87 g kwasu eikozapentaenowego i 1,36 g kwasu dokozaheksaenowego – dwóch głównych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych n-3 występujących w oleju rybim. Dopasowanym placebo był olej z oliwek (12 kapsułek żelatynowych dziennie, zawierających <0,05 mg kwasu eikozapentaenowego i kwasu dokozaheksaenowego na gram). Po marcu 1991 r. Suplement do oleju rybnego został pozyskany z Programu Materiałów Testowych na Olej Rybny, który jest sponsorowany przez Narodowy Instytut Zdrowia i Narodową Administrację Oceaniczną i Atmosferyczną i jest oparty na Południowo-Wschodnim Centrum Nauki Rybackiej, Krajowym Marine Fisheries Service, Charleston, Karolina Południowa. Suplement ten podawano w dziennej dawce 12 jedno gramowych dezodoryzowanych próżniowo żelatynowych kapsułek z olejkiem z menhadenu, które zapewniały 1,68 g kwasu eikozapentaenowego i 0,97 g kwasu dokozaheksaenowego. Zarówno oleje rybie, jak i placebo zawierały 0,2 mg trzeciorzędowego butylohydrochinonu na gram oleju jako przeciwutleniacza, 2 mg tokoferolu na gram oleju i 0,1 procent oleju z mięty pieprzowej. Pacjenci z nadciśnieniem byli leczeni enalaprilem z inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (Vasotec, Merck, Sharp & Dohme Laboratories, West Point, PA). Jeśli docelowe ciśnienie krwi 140/85 mm Hg nie zostało osiągnięte w przypadku enalaprylu, inne leki przeciwnadciśnieniowe zostały dodane według uznania lekarza. Ciśnienie krwi każdego pacjenta było mierzone i rejestrowane przez tę samą osobę podczas każdej wizyty i mniej więcej o tej samej porze dnia, z pacjentem siedzącym; nie używano tytoniu ani kofeiny przez 30 minut przed pomiarem. Aby uniknąć potencjalnie szkodliwych efektów hemodynamicznych, zalecano łagodne dietetyczne ograniczenie sodu (limit 90 mmol dziennie). Uzdrowienie moczopędne było unikane, chyba że pacjent miał ciężki obrzęk.
Przy przyjęciu na studia wykonano kompletne badania medyczne i przeprowadzono badania fizykalne u wszystkich pacjentów. Wstępne wyniki kliniczne i laboratoryjne zostały przekazane do centrum koordynacyjnego. Dalsze badania pacjentów i pomiary czynności nerek, wydalania białka oraz lipidów i fosfolipidów w osoczu zostały zaplanowane po 1,5, 6, 12, 18 i 24 miesiącach leczenia. Pod koniec tego okresu kod leczenia został złamany, a pacjenci i lekarze zostali poinformowani o leczeniu i dano mu możliwość kontynuowania, rozpoczynania lub zaprzestania leczenia olejem rybim. Zgodność z zakodowanym reżimem leczenia określono na podstawie liczby kapsułek i pomiarów profili kwasów tłuszczowych w fosfolipidach osocza. Z wyjątkiem jednego ośrodka, w którym zatrudniono 44 pacjentów, ośrodki zrekrutowały po mniej niż 10 pacjentów, więc nie było wystarczającej liczby do analizy efektu ośrodka badawczego. Aby zmniejszyć zmienność, podczas każdej zaplanowanej wizyty mierzono stężenie kreatyniny w surowicy; całkowitą lipoproteinę o dużej gęstości (HDL) w osoczu i cholesterol o niskiej gęstości (LDL); triglicerydy osocza; i 24-godzinne wydalanie z moczem kreatyniny, białka i azotu w centralnym laboratorium przy użyciu standardowych metod. Skład kwasów tłuszczowych (w tym kwasy tłuszczowe n-6 i n-3) fosfolipidów osocza mierzono metodą kapilarnej chromatografii gazowo-cieczowej14,15
[podobne: przewlekły nieżyt nosa krzyżówka, purchawka chropowata, blog chorych na sm ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: blog chorych na sm przewlekły nieżyt nosa krzyżówka purchawka chropowata