Skip to content
2 miesiące ago

175 words

Również tkanka osłabiona przez działanie na nią rozmaitych jadów oddziałuje na niedokrwienie martwicą. U starców, u których wszystkie tkanki straciły już wytrzymałość na czynniki szkodliwe, każde niedokrwienie miejscowe prowadzi do powstawania zmian wstecznych martwicy. ZAWAŁ Zamknięcie anatomiczne lub czynnosetowe końcowej tętnicy prowadzi do powstania martwicy odpowiednego odcinka narządu w postaci tzw. zawału infactus, najczęściej w kształcie stożka zwróconego szczytem do miejsca zaczopowania tętnicy. Całkowite niedokrwienie prowadzi do powstania tzw. zawału bialego injarctus anaemicus, gdyż brak w nim krwi nadaje mu barwę białoszarą. Jeżeli do odcinka niedokrwionego i martwiczo zmienionego przedostaje się w niewielkiej ilości krew z naczyń obocznych lub przez naczynie zamknięte po przeminięciu jego skurczu, to powstaje tzw. zawał czerwony, czyli krwotoczny infarctus haemorrhagicus. Ponieważ krew, która przechodzi do miejsca zawału per diapedesin z uszkodzonego naczynia, nie może odżywiać tkanek, następuje pogłębianie się martwicy. Barwa takiego zawału jest ciemnoczerwona. [patrz też: implanty zębów, Stomatolog Kraków, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna implanty zębów Stomatolog Kraków