Skip to content

Trial of Combination Leczenia przeciwmalaryczne u dzieci z Papui Nowej Gwinei ad 6

3 tygodnie ago

432 words

Analiza odpowiedzi pomiędzy dziećmi z malarią Falciparum i Vivax Malaria po korekcji dla reinkfekcji, według grupy leczenia. Rycina 2. Rycina 2. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące odsetka pacjentów pozostających bez zakażenia, po korekcie do ponownej infekcji, według grupy leczenia. Panel A pokazuje dane dla Plasmodium falciparum i Panel B, P. vivax. Korekta dla reinfekcji została osiągnięta poprzez genotypowanie polimerazy-reakcji łańcuchowej (PCR). AL oznacza arteterher-lumefantrine, artesunate-sulfadoxine-pyrimethamine ARTS-SP, chloroquine-sulfadoxine-pyrimethamine CQ-SP, i DHA-PQ dihydroartemisinin-piperachiny.
Ponad jedna trzecia wszystkich dzieci dotkniętych malarią falciparum podczas rekrutacji miała reinfekcję lub ponowne wystąpienie w 42 dniu (Tabela w dodatkowym dodatku), a trzy (0,6%) z wczesną niewydolnością leczenia (dwie w grupie artesunat-sulfadoksyna-pirymetamina i jedna w grupie chlorochina-sulfadoksyna-pirymetamina) i ponad 80% z późną porażeniem pasożytem. Nie stwierdzono istotnych różnic między wynikami leczenia w 42. dniu leczenia (bez korekty w przypadku ponownej infekcji poprzez genotypowanie PCR): współczynnik odpowiedniej odpowiedzi klinicznej i pasożytniczej wyniósł 67,9% dla pirymetaminy chlorochino-sulfadoksyny, 63,9% dla sulfezonoksy-pirymetaminy artesunizowanej, 62,6% dla piperachiny dihydroartemizinowej i 64,2% dla lumefantryny artemeterowej (P = 0,99). Jednak po skorygowaniu w celu ponownego zakażenia poprzez genotypowanie PCR, grupa artemeter-lumefantryna miała wyższy wskaźnik odpowiedniej klinicznej i pasożytniczej odpowiedzi w dniach 28 i 42 niż w innych grupach leczenia (Tabela 2 i Figura 2). Podobny wynik uzyskano w analizie według najlepszej oceny przypadku, podczas gdy w najgorszym przypadku częstość niepowodzeń leczenia była najwyższa w przypadku pirymetaminy chlorochino-sulfadoksyny (tabela 2 w dodatku uzupełniającym).
Średni czas klirensu pasożyta był dłuższy w grupie chlorochina-sulfadoksyna-pirymetamina (4,2 dnia) niż w żadnej z trzech terapii skojarzonych opartych na artemisyninie (.3,1 dni, P.0,001), ale nie było znaczących różnic między grupami w czasie odprężenia gorączki (Tabela 3 w Dodatku Uzupełniającym). Częstość występowania gametocytemii po leczeniu była większa w przypadku sulfadoksyny-pirymetaminy chlorochiny (maksimum w dniu 7 wynoszącym 83%, w porównaniu z .22% w przypadku trzech terapii skojarzonych opartych na artemisyninie: Figura 3 w Dodatku uzupełniającym). W grupie artesunate-sulfadoksyna-pirymetamina niepowodzenie leczenia (po korekcie w przypadku ponownego zakażenia poprzez genotypowanie PCR) było istotnie związane z wiekiem (współczynnik ryzyka dla każdego rocznego wzrostu wieku, 1,12, 95% przedział ufności [CI], 1,05 do 1,20 ; P = 0,001) i wskaźnika masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) (współczynnik ryzyka dla każdego wzrostu o 1,0, 1,43, 95% CI, 1,16 do 1,76, P = 0,001). W grupie dihydroartemisinin-piperachiny, niezależnymi wskaźnikami predykcyjnymi niepowodzenia leczenia była wyjściowa gęstość pasożyta (współczynnik ryzyka dla każdego wzrostu o 10 000 na mikrolitr, 1,07; 95% CI, 1,03 do 1,11, P = 0,001) i wynik żywienia z według wagi dla wieku (współczynnik ryzyka dla każdego wzrostu o 1,0, 1,22, 95% CI, 1,09 do 1,38, P = 0,001)
[więcej w: protetyka na implantach, oprogramowanie stomatologiczne, stomatologia katowice ]

Powiązane tematy z artykułem: oprogramowanie stomatologiczne protetyka na implantach stomatologia katowice