Skip to content

Mutacja w genie Alpha receptora hormonu tarczycy

2 miesiące ago

404 words

Hormony tarczycowe wywierają swoje działanie poprzez receptory alfa (TR?1) i beta (TR?1 i TR?2). Tutaj opisujemy dziecko z klasycznymi cechami niedoczynności tarczycy (spowolnienie wzrostu, opóźnienie rozwoju, dysplazja szkieletowa i ciężkie zaparcia), ale tylko nieprawidłowe poziomy hormonów tarczycy. Korzystając z sekwencjonowania całego egzonu, zidentyfikowaliśmy mutację nonsensowną de novo heterozygotyczną w genie kodującym receptor hormonu tarczycy alfa (THRA) i generując zmutowane białko, które hamuje działanie receptora dzikiego typu w dominujący negatywny sposób. Nasze obserwacje są zgodne z wadliwą opornością ludzkiego hormonu tarczycy za pośrednictwem TR? i uzasadniają koncepcję działania hormonów poprzez różne podtypy receptorów w różnych tkankach docelowych.
Wprowadzenie
Hormony tarczycowe mają różne działania, które obejmują regulację wzrostu szkieletu, dojrzewanie centralnego układu nerwowego, funkcje serca i przewodu pokarmowego oraz homeostazę energetyczną. Ponadto hormony tarczycy kontrolują własną produkcję poprzez hamowanie zwrotne podwzgórzowego hormonu uwalniającego tyreotropinę i przysadkowego hormonu pobudzającego tarczycy, które kierują ich syntezą lub uwalnianiem. Te efekty fizjologiczne są w głównej mierze zależne od działania hormonów przez białka receptorów jądrowych, które działają jako indukowalne przez ligand czynniki transkrypcyjne i albo regulują pozytywnie albo ujemnie ekspresję genów docelowych w różnych tkankach w sposób zależny od hormonów.
Receptory są kodowane przez dwa geny (THRA i THRB), z których każdy podlega naprzemiennemu składaniu w celu wytworzenia podtypów receptora (TR?1, TR?1 i TR?2), z różnymi rozkładami tkanek. TR?1 jest dominującym podtypem w kości, w przewodzie pokarmowym, mięśniach serca i mięśni szkieletowych i ośrodkowym układzie nerwowym; TR?1 występuje najobficiej w wątrobie i nerce; a TR?2 jest bardziej dyskretnie wyrażana w podwzgórzu, przysadce, ślimaku i siatkówce1. W przypadku braku hormonu receptory tarczycy, które nie są związane z ligandami, represją lub wyciszają transkrypcję genu docelowego przez rekrutację kompleksów wielobiałkowych zawierających korepresory (np. korektor napięcia i mediator wyciszający kwasu retinowego i receptora hormonu tarczycy), o aktywności deacetylazy histonowej; Obłożenie receptora przez trijodotyroninę powoduje dysocjację kompleksu korepresora i rekrutację białek koaktywacyjnych, takich jak koaktywator receptora steroidowego (SRC-1), które pośredniczą w regulacji transkrypcji zależnej od hormonów.2
Tutaj opisujemy dziecko z charakterystycznymi klinicznymi cechami niedoczynności tarczycy (opóźnienie wzrostu, opóźnienie rozwoju i przewlekłe zaparcia) i prawie normalnym poziomem hormonów tarczycy w krążeniu
[hasła pokrewne: przewlekły katar krzyżówka, blog o odchudzaniu z przepisami, rejestracja internetowa do lekarza ]

Powiązane tematy z artykułem: blog o odchudzaniu z przepisami przewlekły katar krzyżówka rejestracja internetowa do lekarza