Skip to content

Metformina kontra placebo u otyłych kobiet w ciąży bez cukrzycy ad 5

2 miesiące ago

568 words

Szpitale Uniwersyteckie Helier, od czerwca 2013 r. Do czerwca 2015 r. W King s College Hospital oraz od września 2013 r. Do czerwca 2015 r. W Szpitalu Medway Maritime. We wszystkich szpitalach wystąpiła 5-miesięczna przerwa w rekrutacji z powodu problemów z produkcją leków. W Szpitale Uniwersyteckim Epsom i St. Helier kilka razy przerwa w pracy nastąpiła z powodu problemów z personelem. Rysunek 1. Rysunek 1. Populacje przesiewowe, losowe i analityczne. Wskaźnik masy ciała (BMI) to waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach.
Łącznie 1071 kobiet bez cukrzycy, które miały BMI powyżej 35 i ciążę pojedynczą, oceniono pod kątem kwalifikowalności, ale 227 wykluczono (Ryc. 1). Spośród 844 kwalifikujących się kobiet 450 (53,3%) zgodziło się wziąć udział w badaniu. Po randomizacji 50 kobiet (23 kobiety w grupie z metforminą i 27 w grupie placebo) wycofało zgodę. Wycofanie zgody nastąpiło w ciągu 10 dni po przyjęciu do 42 z 50 przypadków (84%) i 14 do 49 dni w pozostałych 8 przypadkach.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka matek i historia położnicza według grupy badawczej. Charakterystykę macierzyńską i przebieg położniczy 202 uczestników w grupie otrzymującej metforminę i 198 uczestników w grupie placebo przedstawiono w Tabeli 1. Nie było znaczących różnic między pacjentami. – różnice w charakterystyce na początku badania, z wyjątkiem wieku matki, który był wyższy w grupie otrzymującej metforminę niż w grupie placebo.
Mierniki rezultatu
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki dotyczące ciąż, według grupy badawczej.Nie było istotnych różnic między grupą otrzymującą metforminę a grupą placebo w medianie liczby urodzeń noworodków z z, częstości występowania noworodków z dużymi wieńcami częstość występowania niekorzystnych wyników u płodu lub noworodka (Tabela 2). Mediana przyrostu masy ciała u matki i częstość występowania stanu przedrzucawkowego były niższe w grupie otrzymującej metforminę niż w grupie placebo, ale nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w innych wynikach wtórnych (Tabela 2 oraz Tabele od S1 do S4 i Ryc. S1 w dodatkowym dodatku, dostępne w). W całkowitej grupie uczestników stwierdzono istotny związek między przyrostem masy ciążowej matki a częstością występowania stanu przedrzucawkowego (r = 0,17, p = 0,001).
Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia niepożądane wśród uczestników badania. Nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami w częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych, ale częstość występowania działań niepożądanych była większa w grupie otrzymującej metforminę niż w grupie placebo (Tabela 3, oraz tabela S5 w dodatkowym dodatku). W odpowiedzi na działania niepożądane 17,6% kobiet przestało przyjmować tabletki, 41,8% zmniejszyło dawkę, a 40,6% kontynuowano z pełną dawką; nie było istotnych różnic między grupami w odniesieniu do tych decyzji. U siedmiu pacjentów (dwóch pacjentów w grupie otrzymującej metforminę i pięciu w grupie otrzymującej placebo) schemat badania został zatrzymany z powodu ograniczenia wzrostu płodu, o czym świadczy szacowana masa płodu poniżej 5. percentyla i nieprawidłowe wyniki badań płodowego dopplera.
Przyczepność
Maksymalna tolerowana dawka dobowa metforminy lub placebo wynosiła 3,0 g dla 254 z 400 kobiet (63,5%), 2,0 lub 2,5 g dla 57 kobiet (14,2%) i mniej niż 2 g dla 89 kobiet (22,2%); liczba kobiet przyjmujących każdą dawkę była używana jako mianownik przy obliczaniu wskaźnika przestrzegania zaleceń (Tabela S6 w Dodatku uzupełniającym)
[przypisy: hologramy na legitymację studencką, Szczeniaki owczarka niemieckiego długowłosego, stomatolog opole ]

Powiązane tematy z artykułem: hologramy na legitymację studencką stomatolog opole Szczeniaki owczarka niemieckiego długowłosego